شگفتی های ریاضی

زندگی درست مثل ریاضی می مونه و تو مثل "تابع" هستی. از صفر شروع می کنی، با خیلیا "ترکیب" می شی و کم کم بزرگتر. با رشدت، امتحاناتم شروع می شن. خدا امتحانت می کنه و توی "بی نهایت" سختی٬ "حدت" رو می گیره. چه خوبه که طاقت بیاری و با امید به خودش٬ "پوچ" نشی. و بعد... باز هم امتحان. این بار مشتقت رو می گیره و شرایط جدی تر و سخت تر می شه. سختی می کشی و سخت و آبدیده می شی و نشون می دی که شایستگی والا شدن رو داری! اونوقته که ازت "انتگرال" می گیره و همه چیز به حالت عادی بر می گرده. حتی بهتر! چون همونطور که "تابع" بعد از "انتگرال" گیری٬ "عدد ثابتش" رو از دست می ده، تو هم قسمت ثابت وجودت رو، بعد از "انتگرال" گیری خدا، از دست می دی. تو، غرورت رو٬ تکبرت رو، "خودت" رو٬ از دست می دی. تو، از تو خالی می شی و ناب... و این جاست که خدا، به خودش افتخار می کنه، به خاطر خلق تو. زندگی نمی خواهد که ما بهترین باشیم. زندگی می خواهد که بیشترین تلاش را انجام دهیم